ดวงอาทิตย์ใกล้ลาขอบฟ้า ที่เธอได้เคยบอกฉัน
ว่าสักวัน จะดูมันด้วยกัน เธอเฝ้ารอ
กี่ของขวัญที่เธอให้ฉัน ให้วางไว้ตรงนั้น
ไม่สำคัญ ฉันทิ้งไว้อย่างนั้น ไม่สนใจ
จนวันนี้ เธอ เอ่ยคำร่ำลา จากกัน
เธอบอกกับฉัน ว่าเธอจะไป และเสียใจมากเท่าไหร่
เพิ่งได้รู้ ในวันที่สายไป ว่าฉัน นั้นทำมันพัง
ไม่อาจจะรั้งเธอได้แล้ว
สุดท้ายเหลือเพียงความเสียใจ ที่ฉันกอดเอาไว้
เจ็บมากเท่าไหร่ฉันยอม
ผิดที่ฉัน ไม่อาจจะไขว่และคว้าความรักจากเธอ
คงไม่มีทางจะย้อนกลับมา
จนวันนี้ เธอ เอ่ยคำร่ำลา จากกัน
เธอบอกกับฉัน ว่าเธอจะไป และเสียใจมากเท่าไหร่
เพิ่งได้รู้ ในวันที่สายไป ว่าฉัน นั้นทำมันพัง
ไม่อาจจะรั้งเธอได้แล้ว
สุดท้ายเหลือเพียงความเสียใจ ที่ฉันกอดเอาไว้
เจ็บมากเท่าไหร่ฉันยอม
ผิดที่ฉัน ไม่อาจจะไขว่และคว้าความรักจากเธอ
คงไม่มีทางจะย้อนกลับมา
อย่างที่เธอเคยบอกฉัน ว่าดวงอาทิตย์ จะสวยที่สุด
ตอนที่กำลังจะลาขอบฟ้า
กว่าที่ฉันจะได้รู้ ก็ตอนที่สาย เพราะวันนี้ ฉันได้เสียเธอไป
สุดท้ายคงได้แค่ยิ้มและยอมรับมัน